4 feb. 2026
3 minuten
We weten allemaal dat we wat kunnen doen aan kort verzuim. Aandacht en tact helpt om een medewerker, die zich ziekmeldt zo snel als verantwoord is, terug te laten komen. Ook werkklimaat helpt om verzuim te voorkomen.
Van een beetje of even stress wordt niemand ziek, maar langdurig hoge werkdruk moeten we voorkomen. We weten het allemaal wel. Langdurig verzuim is veel lastiger en omgeven met een wirwar aan regels en instanties.
Als jonge operationeel directeur eind vorige eeuw was het simpel. Je had een bedrijfsarts op locatie en als iemand even niet kon werken gingen medewerker, bedrijfsarts en chef samen aan de bak om te kijken nog wel kon. Het leidde tot hilariteit toen iemand met zijn rechterarm in het gips zijn werk op halve kracht met links kwam doen. Maar eerlijk is eerlijk, burn-outs en andere psychische klachten kenden we nog niet. En je kon gewoon vragen wat er aan de hand was.
Hoe anders is dat nu. We hebben een Wet Poortwachter, bedrijfsartsen zijn verstopt in grote arbobedrijven en het merendeel van langdurig verzuim komt door psychische klachten. Daarmee veroordeel ik psychisch verzuim zeker niet. We hebben nu een samenleving met sociale media waar vooral jonge medewerkers zijn gaan geloven dat hun leven maakbaar is. Als het dan even tegenvalt, omdat er gewoon gewerkt moet worden en dat niet altijd in hun ideaalbeeld past, betrekken ze dit op zichzelf. Stress en verzuim is het gevolg.
Waar complexiteit van regels begint, komt misbruik mee. Er zijn Facebook-pagina’s in het Hongaars, Roemeens en Pools hoe het Nederlandse verzuim stelsel werkt. Een voorbeeld: een medewerker meldt zich ziek vanwege stress, kan na 4 weken bij de bedrijfsarts terecht. Voor haar herstel wil ze graag op vakantie naar haar vaderland. De bedrijfsarts vindt het goed. Dan komen er gedurende 20 maanden vage briefjes in het Hongaars van een dokter aldaar, die zegt dat reizen echt niet kan. Dan plotseling vlak voordat het tweede ziektejaar om is, staat ze weer voor je neus, gezond en wel. Zes maanden werken en dan o jee, toch weer gestrest en begint het circus opnieuw. Laat je zo iemand toch niet werken, dan is het UWV er als de kippen bij een loonsanctie op te leggen. Want ja, ze weten het wel, doen er niets aan, maar willen na twee jaar niet zelf de rekening krijgen.
Wat kunnen we doen? Alle lasten van verzuim zijn afgewenteld op ondernemers. Daar kunnen we weinig aan doen. Van politiek en UWV verwacht ik weinig. Dan toch maar ouderwets streng zijn op vermeend misbruik. Voorkom reisjes naar het buitenland, strengere eisen stellen aan Arbodiensten en bedrijfsartsen en stop sneller loonbetaling bij overtreden verzuimregels.
Joachim Driessen, onafhankelijk adviseur
Reageren?
E-mail: redactie@vraagenaanbod.nl
Het laatste nieuws
Anderen lazen ook
