De oorzaak van de prijsval is niet alleen het gevolg van de enigszins teruggelopen vraag of van de lagere aardolieprijzen. Olieconcerns hebben de eerste vijf maanden van dit jaar flink verdiend met de raffinage en met name het kraken van monomeren als etheen en propeen. Schitterende marges, leidend tot opportunisme en een veel te hoge bezettingsgraad hielp de beschikbaarheid van deze primaire grondstoffen over de top.

Polymeerproducten

De veelal bestaande link van olieconcerns met polymeerproducenten leidde tot het, om logistieke redenen, doorzetten van de primaire grondstoffen naar de polymeerfabrieken. Het doorproduceren van de kunststoffen, zonder uitzicht op een redelijk afzetvolume, is het gevolg van managementbeslissingen waar het baas-boven-baas principe geldt en een langetermijnvisie niet meer van deze tijd lijkt.

Midden-Oosten

Europa krijgt het trouwens toch benauwd. Het Midden-Oosten start binnenkort met de productie van ruim 1 miljoen per jaar HDPE, 650 duizend ton LDPE en 400 duizend ton PP. Kunststoffen die bedoeld waren voor de markten in het Verre-Oosten, maar ook daar worden nieuwe polymeerfabrieken gebouwd en nu komt een deel ervan naar Europa. Dat zal de polyethyleenmarkt hier geen goed doen. PP en PVC lijken het op termijn wel te klaren, maar de prijzen van de PE's lijken langduriger onder druk te komen.

Overaanbod

Kunststoffen als polystyreen en ABS handhaven nog het prijsniveau. Totdat ook daar de economische malaise tot overaanbod leidt. Een prognose die ook voor technische kunststoffen geldt. Hoewel daarin de fluctuaties minder groot zijn en de prijsstabiliteit gewenst is, zullen materialen als polycarbonaat en polyacetaal als eerste goedkoper kunnen worden.